Mini poradnik.
Jak stworzyć doskonałą fotografię artystyczną !
Ciemność i jasność.
Fotografia musi być przede wszystkim maksymalnie ciemna. Im ciemniejsza, tym mniej szczegółów na niej widać. Im mniej szczegółów na niej widać, tym bardziej jest artystyczna, gdyż szczegóły są dla niedzielnych fotografów (sarenki, ptaszki i inne duperele patrz tu : http://denderys.digart.pl/digarty/). Prawdziwy artysta dobrze wie, że najlepiej widać to, czego nie widać. Takie podejście do tematu świadczy o poszukiwaniu wyższych walorów dzieła sztuki. Najprostszy sposób osiągnięcia tego efektu, to robienie zdjęć bez udziału światła. Najwięksi artyści tworzą swoje dzieła nie zdejmując dekielków z obiektywów, a nawet wcale ich nie montują , walą gołą puszką .
Fotograficy awangardowi czasami twierdzą, że fotografia nie tylko nie powinna być ciemna, ale wręcz powinna być jasna. Oczywiście nie jasna w rozumieniu tego słowa przez maluczkich ludzi, ale maksymalnie jasna. Ideałem byłaby biała kartka papieru, ale jako że ten motyw został już zastrzeżony przez jakiegoś cwanego malarza, fotograficy zmuszeni są prześwietlać artystyczne zdjęcia jedynie na 99%. Ponownie, to czego nie widać, jest wyrazem wielkiego artyzmu. Jeśli widać za dużo, nie trzeba się tym przejmować można po prostu wykadrować taki kawałek fotografii . Droga do osiągnięcia tego efektu jest prosta: wystarczy zaświecić latarką w obiektyw, bądź skierować go pod słońce. I koniecznie wydłużyć czas ekspozycji.
Nieostrość

Fotografia artystyczna powinna być nieostra, maksymalnie rozmazana i niewyraźna na ogół ma to znaczenie w tych przypadkach, w których artyście z jakiś przyczyn nie udało się stworzyć dzieła doskonale ciemnego lub jasnego (o czym powyżej).

Poruszenie obiektów przedstawionych na fotografii ma odzwierciedlać poruszenie artystycznej duszy artysty i świadczyć o jego zaangażowaniu w tworzenie dzieła. Może to również świadczyć o tym, iż artysta został popchnięty przez kogoś. Aby uzyskać ten efekt należy przede wszystkim bezwzględnie zrezygnować ze statywu oraz maksymalnie wydłużyć czas ekspozycji. Jeśli to za mało, warto spróbować robić zdjęcia w bardziej wyrafinowany sposób, na przykład mocując aparat do kierownicy rowerowej i pstrykając podczas szaleńczego zjazdu na rowerze z Połoniny (taka górka w Bieszczadach - polecam).
Kolorystyka

Zdjęcie artystyczne powinno być czarno-białe, ale przewiduje się też inne wariacje kolorystyczne. Na przykład niesamowite i bijące po oczach mieszanki, oscylujące głównie wokół takich barw jak: komunistyczna czerwień i jajeczna żółć , że o sepii nie wspomnę .
Dodatki

Ważnym elementem fotografii artystycznej są szumy , ziarno i inne wysokiej rangi artefakty, w ostateczności włosy, pył, kurz, fragmenty śniadania, dziwne kropki, paluchy odbite na obiektywie koniecznie po obfitym posiłku , itd. Wszystko to powinno być przyklejone albo do matrycy/kliszy albo do obiektywu. Dobrze jeśli obiektyw jest upstrzony muszymi kupami albo jeszcze lepiej porysowany. Najlepiej szczotką drucianą. Ostatnim hitem jest użycie 1000 bitowego bobra do splucia obiektywu (ortodoksyjni mistrzowie fotografii artystycznej używają bobra do plucia bezpośrednio na matrycę !!) , efekty zaskakują największych fotografików.